เป็นเด็กอักษร
ต้องเรียนวรรณคดี
เรียนเอกละคร
ต้องเข้าใจมนุษย์
พอวรรณคดี มาเจอกับละคร
ผมจึงอยากลองเสนออะไรที่ผมคิดไว้ในใจตั้งนานแล้ว
อยากจะถามพวกคุณว่า
เคยมองพวก "เธอ" แบบนี้บ้างไหม?
สองปีก่อน
ผมดูละครเวทีของคณะ เรื่อง สีดา ศรีราม?
หลังจากที่ผมออกมาจากโรงละคร
ผมมองวรรณคดีเปลี่ยนไปเลย
หากผู้รู้กล่าวว่าวรรณคดีสะท้อนมนุษย์ได้
และหากเชื่อว่า "ตัวละคร" ทุกตัว คือมนุษย์จริงๆ
พวกเธอช่างน่าสงสารนัก
คุณเคยอ่านรามเกียรติ์มั้ย?
มหากาพย์ที่ผู้ชายเป็นคนเล่า
ทุกคนยกย่องพระรามว่าเลิศ
และสีดาว่าเป็นยอดหญิง
แต่จะมีใครเคยคิดบ้างว่า
นางสีดา เกือบต้องได้กับพ่อตัวเอง (ทศกัณฐ์)
ตอนเกิดก็ถูกพ่อแม่เอาไปทิ้งให้ตาย
มีคนเก็บได้ ก็เอาไปฝังไว้ในดิน ไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน
16 ปีเต็ม คุณลองนึกภาพการอยู่ในที่แบบนั้นตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมาของคุณสิ ไม่มีความจำ ไม่มีประสบการณ์ ไม่เห็น..แม้กระทั่งหน้าของตัวเอง
พอออกเรือนได้
ก็ต้องแต่งกับผู้ชายต่างชาติต่างภาษา ที่แค่มายกคันธนูได้ก็ต้องตามไปอยู่ด้วย
อยู่ได้ไม่นาน ก็พลอยซวยตามสามี
จากที่เคยอยู่ในวังสบายๆต้องออกเดินป่า
ไม่วายถูกพ่อแท้ๆที่จำลูกตัวเองไม่ได้เข้าเกี้ยวเป็นเมียแล้วลักตัวไป
เธอตกเป็นของที่ผู้ชายแย่งชิงกัน นานเป็นปีๆ
ระหว่างนั้นเธอรักนวลสงวนตัวมาตลอด
แต่เมื่อเสร็จศึก
สามีกลับไม่เชื่อใจเธอ
ให้เธอลุยไฟ
หลังจากนั้น เมื่อมีลูกด้วยกัน ยังไม่ทันคลอด
สามีก็ยังไล่ออกจากเมืองเพราะคิดว่าเมียไม่ซื่อ
ต้องเลี้ยงลูกคนเดียว ในป่า
ถึงเวลาสามีอยากจะง้อก็เที่ยวหลอกให้ตกใจ
สุดท้าย ความสุขทางโลกที่ผู้หญิงที่สวยที่สุดในจักรวาลควรจะได้รับ
ไม่เหลืออะไรซักอย่างเดียว
นี่แหละ สีดาที่ผมเห็น
อีกคนหนึ่ง
วันทอง
ที่ทุกคนด่าเธอว่าสองใจ
ในขณะที่เรายกย่องให้เป็นขุนแผนแสนสะท้าน
ต้นแบบชายไทย ฟันไปเรื่อยๆ
นางพิมเคยได้ความรักจริงๆจากพลายแก้วหรือไม่?
ครั้งแรกที่ทั้งสองเจอกัน คืนนั้นก็ได้เสียกันทั้งๆที่หัวพลายงามยังโล้นๆ
ขุนแผนพูดกับวันทองทุกครั้งว่า "เธอเป็นของฉันแล้ว"
ความรักของขุนแผน ของผู้ชาย คือการครอบครองเป็นเจ้าของ
และตอนที่เขากลับมาหาเธอ
เขาก็ไปหลับนอนกับหญิงอื่น ห้องข้างๆกันด้วยซ้ำ
นางพิมกตัญญูกับขุนช้าง ผู้คอยดูแลเธอ และรักเธอจริง
กลับถูกขุนแผนประณามว่าลืมผัว
ผู้ชาย...สร้างโลกให้ผู้หญิงอยู่
ไม่ใช่อยู่ร่วม แต่เป็นอยู่ใต้
ผู้ชายด่าผู้หญิงว่าร่านเมื่อเธอมีผู้ชายในชีวิตหลายคน
ในขณะที่มือเขาคลำผู้หญิงอยู่สามคนในเวลาเดียว
ผู้ชายบังคับให้ผู้หญิงแต่งกายมิดชิด
บอกว่านี่คือวิถีที่ดีของกุลสตรี
แต่ไม่เห็นมีมอร์เตอร์โชว์ครั้งไหนมีโชว์แต่รถซักที
เมื่อมีผู้หญิงที่แต่งตัวโป๊ถูกข่มขืน
เราประณามว่าเธอแต่งแบบนั้นเอง ยั่วนัก ล่อตะเข้
แต่ไม่เคยด่าคนข่มขืนว่าทำไมควบคุมตัวเองไม่ได้
หุบปากตะเข้ไว้ไม่ได้หรือไง
.
.
.
ขออุทิศหน้านี้ให้กับผู้หญิงที่ยังไม่ได้รับความยุติธรรมบนโลกนี้
.
.
.
และขอโทษแทนเพศเดียวกันที่เอาเปรียบพวกคุณมาตลอดประวัติศาสตร์
